5/4/2007 - Gidenin ardından bakma..

sıkılmaya başladım yine..o ha ne öyle somurtup duruyorum.
baba..suçu sana yıkmışım yıllarca hatalarımı sana olan kinime yüklemiş..senden daha da nefret etmişim..hata mı yapmışım?
neden bir yol gösterenim yok??neden herkes bana bu kadar yabancı geliyor..
neden herkes bana kendi doğrularını anlatıyor..söylenilenler..o kadar benziyor ki..
bu sesler çok tandık..bu fikirler..
yıllarca kanmışım..kandırılmışım..yalanlara gözüm kapalı sarılmışım..inanmışım..inandıkça ağlamışım..
canım yanıyor..unutmak için biraz daha içiyorum..şarkılar söylüyorum..ağlıyorum..sonra yağmurlar yağıyor.. çok farklı yağıyor..ama ıslatıyor..insan her şeye alışıyor..yalnızlığa biraz daha alışıyorum..
kimse yok yine bu sokakta..sanki herkes enim geeceğimi öğrenmiş ve kaçmış..
her şeye biraz daha alışıyorum..ve hatalarımı nefetlerime yükleyim onu bunu suçluyorum..yüküm hafifler diyorum..acılarm geçer belki diyorum..ağlamaklı bir gülümseme derlermiş buna..bence değil..bu hayatın ta kendisi..
elimde kalnlar yetmeey başlıyor..
ve bunun ibi küçük hayallere sığınıyorum.

Belki mutlu olurum artık..
kırıldım ben..ölmetan daha beteri de varmış..